Tijdens het opstarten van windturbines speelt de stabilisator voornamelijk een cruciale rol bij het omzetten van de output van de generator naar de eindgebruiker via het elektriciteitsnet. De uitgangsspanning van een windturbine ligt doorgaans tussen de 480 V en 690 V. In moderne windenergieprojecten wordt de gereguleerde stroomvoorziening van windturbines voornamelijk op de volgende manieren gerealiseerd:
1. Harmonische en aanverwante elektronische besturing van niet-sinusoïdale belastingen en generatoren
2. Geen dimensionering van overspannings-, onderspannings- of overbelastingsbeveiliging
3. Vraag naar 'door' onmiddellijke gebeurtenissen en fouten
4. Enkele ideeën voor specifieke ontwerp- en constructiebehoeften
Windenergiebronnen bevinden zich vaak in afgelegen gebieden, ver weg van bestaande openbare voorzieningen, en de energiedichtheid varieert sterk. Deze factoren zorgen voor een hoge volatiliteit van windenergie, met schommelingen tot wel 25% van het totale vermogen. In ongeveer 10% van de gevallen kan de wind slechts 5-20% van het maximale vermogen per uur leveren. Deze negatieve impact kan gevolgen hebben voor het elektriciteitsnet. Traditionele, gestabiliseerde distributienetwerken en gereguleerde generatoren hebben doorgaans een hogere eigen belasting. Dit leidt tot thermische spanningen in de isolatie en een hoge natuurlijke belasting. De omschakeling naar windturbines heeft hier geen last van, maar de lagere en meer variabele belasting kan leiden tot andere problemen, zoals:
Kernverliezen: kernverliezen kunnen een belangrijke economische factor vormen bij gereguleerde voedingen onder belasting of in ruststand. Bij een Up425da-voeding van 30-35% van de gemiddelde belasting is het prijsplan met behulp van conventionele berekeningsformules niet van toepassing. Thermische cyclus: variabele belasting kan thermische spanning veroorzaken in de klemmen, afdichtingen en pakkingen. De thermische cyclus draagt er ook toe bij dat stikstofgas in de hete olie wordt opgenomen en pas vrijkomt bij afkoeling van de olie, waardoor er bellen ontstaan die naar de isolatie en wikkelingen kunnen migreren, waardoor hotspots, partiële ontladingen en isolatiebeschadiging kunnen ontstaan. Kant-en-klare distributieontwerpen van booster-gereguleerde voedingen, gereguleerde voedingen en elektrische generatoren kunnen deze problemen niet effectief aanpakken en zullen een hogere incidentie van isolatie- en isolatiefouten vertonen.
Geplaatst op: 20 juli 2013